خطر دهیدریشن درسالمندان مبتلا به دمانس ، دیابت و مشکلات کلیوی
11 نوامبر 2015- بر اساس تحقیقات محققان دانشگاه East Anglia، بیشترین خطر کم آبی افراد مسن مبتلا به دمانس، دیابت و مشکلات کلیوی را تهدید می کند.
افراد مسن درمعرض خطر از دست دادن آب بدن می باشند که علت آن ننوشیدن آب کافی است، کم آبی منجر به نتایج ضعیف سلامتی دراین افراد مانند ناتوانی و حتی مرگ می شود.
تحقیقات جدید نشان دهنده ی برخی شرایط مرتبط با کم آبی بدن در افراد سالمند است. این یافته ها به شناسایی افراد مسن در معرض خطر کمک می کند.
دکتر Hooperاز دانشکده ی پزشکی Norwichدر UEAمی گوید: آب برای عملکرد بدن حیاتی است و وجود آب کافی در بدن از ضروریات زندگی است ، ما می دانیم که تشخیص کم آبی مشکل است و خطر بستری شدن دربیمارستان، عفونت های مجاری ادراری ، ناتوانی و حتی مرگ را افزایش می دهد. در افراد مسن احساس تشنگی کمتر درک میشود از سوی دیگر با روند پیری کلیه ها قادر به تغلیظ ادرار وبازگرداندن آب به بدن نیستند به همین دلیل توانایی بدن برای تنظیم تعادل مایعات بتدریج کاهش می یابد. تاکنون شواهد محدود ومتناقضی درمورد فاکتورهای سلامتی که با دهیدریشن (کم آبی) دربدن افراد سالمند ارتباط دارد، دردسترس بوده است، دکتر Hooperمی افزاید: به همین دلیل، ما به بررسی شرایط خاص و ارتباط آن با کم آبی بدن به منظور درک شیوع کم آبی و شناسایی افرادیکه بیشتر درمعرض خطر کم آبی هستند، پرداختیم.
این تحقیق در 56 خانه ی مراقبت از سالمندان انجام شد و 188 فرد سالمند که بیش از 65 سال سن داشتند در آن شرکت کردند. وضعیت آب موجود دربدن داوطلبان مسن از طریق آزمایش خون اسمولالیته ی سرم مشخص شد و بر این اساس افراد شرکت کننده به سه دسته: میزان آب نرمال، آب بیش از حد و کم آبی طبقه بندی شدند.
سپس محققان نتایج را با طیف گسترده ای از 67 عامل شناختی، عملکردی وسلامت از جمله وجود احساس تشنگی، دمای بدن، وزن فرد، داروهایی که مصرف می کنند و ابتلا به دمانس مقایسه کردند.
این اولین تحقیقی است که در آن گروه بزرگی از افراد شرکت دارند و طیف گسترده ای ازعوامل درآن درنظر گرفته و بررسی شده است.
یافته های کلیدی این بررسی ها عبارتند از:
· شیوع دهیدریشن درمیان افراد مسن که برای مدت طولانی درخانه ی سالمندان زندگی می کردند بالاتر بود.(20 درصد)
· بیشترین خطر دهیدریشن، سالمندان مبتلا به مشکلات کلیوی، زوال عقل و مبتلا به دیابت را تهدید می کرد.
· عواملی ازجمله داروهای مدر، جنس مذکر، بی اختیاری ادراری نیز با کم شدن آب بدن در ارتباط است.
· تشنگی با وضعیت هیدریشن بدن سالمندان ارتباطی ندارد.
دکتر Hooperمی گوید: ما دریافتیم افراد مسن که از سلامت مناسبی برخوردار نیستند – افرادیکه بیشتر به پزشک مراجعه می کنند یا اخیراً در بخش اورژانس پذیرش شده اند- بیشتر مستعد از دست دادن آب بدن خودهستند.
افرادی با تورم مچ پا، بیماری ریوی انسدادی مزمن(COPD)، آرتروز، مشکلات مرتبط با خویشتن داری وکف نفس، زوال عقل ، کسانی که از داروهای دیابت، مسهل یا دیورتیک ها استفاده می کنند به ویژه بیشتر درمعرض خطر از دست دادن آب بدن هستند. همچنین مردان بیش از زنان درمعرض دهیدریشن هستند. درافراد مسن باید نوشیدن آب بصورت یک عادت درآید که این کار برای افراد مبتلا به زوال عقل دشوار است. دانشمندان یک ارتباط قوی بین عملکرد ضعیف شناختی و دهیدریشن یافتند اما ممکن است دهیدریشن سبب ضعف شناختی شود که خود تأثیر معکوس درنوشیدن آب و تامین آب کافی دارد.
دکتر Hooperمی گوید: ما امیدواریم این تحقیق به شناسایی افراد مسن درمعرض خطر توسط مراقبین خانه های سالمندان و پرستاران کمک کند. همچنین به تحقیقات بیشتر برای ارزیابی رابطه ی علیتی و اثرات بهداشتی افزایش مصرف مایعات نیاز داریم، نتایج این تحقیق در مجله ی Gerontologyمنتشر گردید.